Sessie naar aanleiding van het themanummer Digital History van BMGN – Low Countries Historical Review

Op 17 december 2013 verscheen het themanummer Digital History van BMGN-Low Countries Historical Review online in Open Access (hier te lezen). Tijdens het THATCamp ontvangen alle deelnemers de gedrukte uitgave. De auteurs zijn er allen van overtuigd dat digitale ontwikkelingen ons vak sterk beïnvloeden maar zijn het onderling niet eens over de vraag of er sprake is van een verrijking of van een transformatie van het historisch onderzoek. Hun bijdragen vormen samen een actuele en afgewogen discussie over de beloftes en valkuilen van digitale geschiedenis. Een aantal van hen is aanwezig op het THATCamp. De redactie wil hen graag uitnodigen om met elkaar en met de deelnemers van het THATCamp in debat te gaan.

 

Leonie de Goei (managing editor) en Minte Kamphuis (redacteur)

Categories: General |
Profile photo of Minte Kamphuis

About Minte Kamphuis

I studied history in Groningen and Antwerp and worked as a PhD candidate at Leiden University. Since 2013 I am an assistant editor at the BMGN-Low Countries Historical Review, an open access journal for the history of the Low Countries.

One Response to Sessie naar aanleiding van het themanummer Digital History van BMGN – Low Countries Historical Review

  1. Om de discusse alvast aan te zwengelen hier enkele stellingen:

    Digitale geschiedenis is geen historische subdiscipline of een historische hulpwetenschap die bestaat naast andere vormen van geschiedenis. En waar je dus wel of niet voor zou kunnen kiezen. Digitale geschiedenis is een term die veranderingen in historische kennisproductie en de historische onderzoeks- en publicatiepraktijk aanduidt in het digitale tijdperk. Iedere historicus/a heeft daar mee te maken en doet dus aan ‘digitale geschiedenis’; de vraag is alleen hoe bewust dat gebeurt, en in welke fasen en onderdelen van het onderzoeksproces. Het veelgehoorde idee dat digitaal gaan een keuze is, en überhaupt dat er gekozen zou kunnen worden, is dus een mythe.

    Een tweede, hieruit voortvloeiende, hardnekkige mythe is dat de historische onderzoekspraktijk losgekoppeld kan worden van technologische ontwikkelingen zonder dat de kwaliteit van historisch onderzoek erdoor beïnvloedt wordt. Technologische ontwikkelingen _zijn_ methodologische ontwikkelingen die nieuwe analytische mogelijkheden en daarmee nieuwe onderzoeksperspectieven bieden. Wanneer een arts zijn patient zou vertellen dat hij het liefst opereert met de technieken van 30 jaar geleden omdat die ‘zo vertrouwd’ zijn, zou die patient terecht een andere arts zoeken. Onder veel historici is een dergelijke houding helaas nog steeds volkomen normaal en geaccepteerd.

    Hartelijke groet,
    Gerben

Comments are closed.